شهدای خانیک

قسمتی از وصیت نامه شهید محمد ابراهیم نظری

من افتخار می کنم که با جوان هایی هستم که فقط هدفشان نابودی دشمنان اسلام است و در خط امام هستند.
اگر بدن ضعیفم هزاران تکه بشود باز برایم شیرین تر از آن است که در بستر بیماری از دنیا بروم . دوست دارم با چهره  ی خونین و بدن تکه تکه به درگاه الهی بروم.

بسم الله الرحمن الرحیم

پاسدار شهید محمدابراهیم نظری در 19مهرماه1339 در روستای خانیک شهرستان فردوس متولد شد.دوران تحصیلات ابتدایی را در دبستان حافظ خانیک به اتمام رساند.و جهت ادامه تحصیل عازم شهر فردوس شد. دوره راهنمایی ومتوسطه را پشت سر گذاشت و در سال چهارم دبیرستان با این که هنوز تحصیلات دیپلم را به پایان نرسانده بود با عشق و علاقه ای که به سپاه پاسداران داشت در مهرماه 1360 به عضویت رسمی سپاه درآمد. چند ماهی از خدمت او در سپاه نگذشته بود که در تیرماه 1362 راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل گردید. و مدت هشت ماه را در جبهه های ایلام و کردستان گذراند و در عملیات مالفجر 3 در ایلام و والفجر 4 در کردستان شرکت نمود. سپس به فردوس برگشت و در سپاه بشرویه مشغول به خدمت شد. اواخر فروردین 1363ازدواج نمود و آبان ماه همان سال دوباره راهی جبهه شد. در عملیات بدر شرکت نمود و از ناحیه ی صورت و پا مجروح گردید. پس از مداوا باز راهی جبهه شد و در واحد ادوات لشکر 5 نصر در قسمت دیده بانی ادامه خدمت نمود. به گفته یکی از همرزمانش وی از رفتن به مرخصیقبل از عملیات  امتناع می کند و می گوید می خواهم در عملیات شرکت کنم. در حالی که حدود سه ماه بود که به مرخصی نیامده بود. شب عملیات قبل از رفتن به خط مقدم با توجه به خوابی که دیده بود وسایلش را تحویل تعاون سپاه می دهد. چون می دانست این دفعه برنمی گردد.
او علاقه ای به دنیا نداشت و هر وقت از او می پرسیدند که کی می خواهی از جبهه برگردی ؟ می گفت می خواهیم برویم قبر امام حسین را زیارت کنیم .از خصوصیات بارز او اخلاق خوش و مهربانی او بود و همیشه با چهره ای بشاش و خندان با مردم روبرو می شد. همواره در کارهای عمومی و خیریه پیشقدم بودو هرجا که وجودش لازم بود بی دریغ خدمت می نمود.
و سرانجام در شب جمعه 25 بهمن 1364 در عملیات والفجر 8 در حوالی شهر فاو عراق بر اثر ترکش خمپاره دشمن بعثی به آرزویش رسید و بسوی محبوبش پر کشید.
روحش شاد و راهش پر رهرو باد

متن وصیت نامه شهید محمد حسین صفرى

بسم الله الرحمن الرحیم‎

  ‏وصیت نامه

‎  ‏ ‎ ‏ (( و لا تقولوا لمن یقتل فى سبیل الله اموات بل احیاء و لکن لا تشعرون . بقره ( 154 ) ))‎  ‏<< و آن کسى را که در راه خدا کشته شود مرده نپندارید بلکه او زنده ابدى است ولیکن همه شما این حقیقت را در نخواهید یافت. >> ‎  ‏سپاس خداى را که مرا به سوى خویش خواند و شهادت به لقاء حق را نصیبم نمود تا روح خود را در جوار او به دریاى اکرام بى‌کرانش نشانم و رخت از دیار فنا به بقاء بنهم و به زندگى جاوید برسم و حمد و ستایش او را که مرا در دنیا با رهروان و شیرمردان راه پاک حسین قرین ساخت و عشق به کربلاى آن حضرت را جلوه گاه عشق و ایمان و رشادت را در وجود من پرورد و دست مرا گرفت و از منجلاب شرک و دنیا پرستى نجاتم داد و به من توفیق داد تا عمرم را در جبهه‌هاى نور و سنگرهاى مبارزه با دشمنان خدا و اسلام بگذرانم و ثناى بى‌کران او را که به من توان عطا فرمود تا مرارتهاى رهسپارى راهش و مشکلات رسیدن به لقایش را با عشق به او و ایمان به حقانیت امام بر حقم تحمل نمایم و راه پرپیچ و خم زندگى را که شیطان هزاران دام در آن پهن کرده با لقاء به الله به پایان برسانم.
بار الها ، خداوندا ، دوست دارم شمع باشم در دل شبها بسوزم روشنى بخشم، خودم تنها بسوزم. خدایا، من شمعم، مى‌سوزم تا راه را روشن کنم فقط از تو مى‌خواهم که وجود مرا تباه نکنى و اجازه دهى تا آخر بسوزم و خاکسترى از وجودم باقى نماند. خدایا، به میدان مبارزه آمدم تا با دولتهاى متحجر که دولتهاى بزرگ پشتیبان آنهاست دست و پنجه نرم کنم در حالى که از ضعف مادى خود آگاهم و به اسلحه شهادت مجهزم و با ایمان و عشق به میدان آمدم. از تو اى خداوند منان، مى‌خواهم که شهادت را نصیبم بگردانى. خدایا، من دلسوخته‌ام از دنیا، وارسته‌ام از همه و نیز خود دست شسته‌ام و دیگر از کسى و چیزى بیمى ندارم و از همه مال و منال دنیا دل کنده‌ام. از تو اى خداوند منان، مى‌خواهم که شهادت را اگر مصلحت مى‌دانى نصیبم بگردان. خدایا، من دلم مالامال عشق به رهبر است. خداوندا ، او جوانان ایران و من را نجات داد، من که نتوانستم از او تشکر کنم. خدایا، تو در عوض جهادى که من در راه تو مى‌کنم ( انشاء الله خالى از ریا باشد ) و جانم را که در راه تو مى‌دهم تو در عوض همه اینها به امام ما طول عمر و سلامتى عنایت بفرما و از عموم مردم مى‌خواهم از امام امت تا آخرین قطره خونشان دفاع کنند چون امروز این انقلاب ما با خون هزاران شهید آبیارى شده و هر روز به تعدادى از شهدا اضافه مى‌شود، خون این شهیدان جواب هل من ناصر ینصرنى حسین زمان این بیدار کننده امت مى‌باشد و هر شهید پیام مى‌دهد که پیرو خط امام و اسلام باشید و در راه نابودى منافقین بکوشید.
پروردگارا ، خداوندا ، اى ایزد منان، تو را سپاس و ستایش مى‌کنم که صراط مستقیم یعنى راه اهل بیتت را به من شناساندى و هدایتم کردى تا دنباله‌رو راه انبیاء و اولى الامر آنها باشم.
مادرم و پدرم، هم اکنون که من به نداى هل من ناصر ینصرنى حسین زمان لبیک مى‌گویم و به صورت داوطلبانه و مشتاقانه به جبهه حق علیه باطل مى‌شتابم. از شما برادران و خواهرانم و دیگر قوم و خویشانم مى‌خواهم که یک وقت خدشه‌اى در دلتان راه ندهید که دورى شما مرا از وظیفه‌اى که به عهده‌ام گذاشته شده غافل شده‌ام اگر این فکر را بکنید این بى‌نهایت بى‌مهرى است چون فرزندى که سالها در سایه تربیت چنین پدر و مادرى بزرگ شده باشد هیچ گاه سخنان مهر انگیز که سعادت دو جهان را ارزانى دهد از یاد نخواهم برد. پدر و مادر عزیزم، از شما مى‌خواهم که اگر شهادت نصیبم شد در شهادت من ماتم نگیرید بلکه صبر و پیشه کنید چون این راهى را که من انتخاب کرده‌ام راه یگانه پاسدار کربلا حسین بن على (ع) است که براى احقاق حق مستضعفین از مستکبرین خون خود و همراهانش را در این راه داده است و راه على (ع) آن الگوى هدایت در جهان است که مى‌فرماید : جهاد درى از درهاى بهشت است که به روى بندگان ویژه خدا باز مى‌شود.
خداوندا ، اى یارى دهنده قرآن و اسلام و مسلمین، از تو مى‌خواهم که مرگم را در رختخواب قرار ندهى بلکه مرگى را نصیبم کنى که در آن افتخاراست یعنى کشته شدن در راه هدفم اسلام. خدایا ، بار الها ، ما را همچون موج دریا، خروشان

کن و همچون کوه استوار گردان و همچون درختى پر ثمر قرار ده. خداوندا ، اى کسى که رحمان و رحیمى، من تو را حمد و سپاس مى‌گویم که این راه را به من نشان دادى تا که در راه مقدست دفاع کنم و از آن کسانى نباشم که همیشه مى‌گفتند اى کاش ما در زمان امام حسین (ع) مى‌بودیم و او را یارى مى‌کردیم. اگر شما راست مى‌گوئید الان هم با زمان امام حسین (ع) هیچ فرقى ندارد اگر راست مى‌گفتید الان جبهه‌ها را پر کنید و در پشت جبهه هم کمک کنید و نگذارید اسلام غریب و بى‌یاور باشد. پروردگارا ، زبانم از گفتن قاصر است و با این زبان الکن نمى‌توانم سخن بگویم پس تو خود چگونه سخن گفتن را به من بیاموز و شور و شوق عشق مناجات را در دلم بپروران.
پروردگارا ، به خانواده‌هاى معظم شهدا اجر و صبر کامل عنایت فرما و ما را جزء رهروان راستین مکتب خونین حسین بن على (ع) قرار ده و به ما و همه نیرویى عطا فرما تا بتوانیم ادامه دهنده راه شهدا باشیم.

والسلام ‎